Dat Mark Coenegracht al jaren fel van leer trekt tegen 'Eurosong' maakt hem voor de publieke omroep een vervelende pels in de luis. De showbizz-chef van Vlaanderens grootste krant versus het populairste programma van Vlaanderens grootste televisiezender: dat moet vuurwerk geven.
Vervelend ja, maar men moet krabben als het jeukt. Beter dan de luis dood te knijpen, moet de hamvraag gesteld worden of Coenegracht gelijk heeft. Wie 'Eurosong' niet bekijkt als Vlaams topentertainment maar als vehikel om een geschikte kandidaat voor het Songfestival af te leveren, kan immers niet rond de cijfers: Vlaanderen bakt er keer op keer niets van, noch in het songfestival oude stijl, noch in televotingtijden. Pro memorie: lang vóór er sprake was van televoting is Vlaanderen erin geslaagd om zes keer laatst te eindigen op een Songfestival.
'Selectiecomité moet méér dan één stap achteruit zetten'
Het is ook vanuit deze optiek dat Coenegrachts tirades tegen 'Eurosong' moeten begrepen worden. 'Stop deze wedstrijd', fulmineert de VIPS-man van Het Laatste Nieuws. 'België is zwaarder dan ooit gebuisd. Dit is een regelrechte, pijnlijke afstraffing. Het Vlaamse selectiecircus 'Eurosong' werkt dus niet.'
Coenegracht neemt het vooral het selectiecomtié kwalijk dat het er niet in geslaagd is om ook maar één kleine kanshebber uit het aanbod te selecteren. 'Trek uw conclusies en zet meer dan één stap achteruit', pareert hij het voorspelbare excuus dat de bal naar de Vlaamse televoter zal worden teruggekaatst aangezien die in volle autonomie de Eurosongwinnaar mocht aanduiden, ten minste uit het aanbod van twintig dat door het selectiecomité werd voorgeschoteld.
'Het Songfestival is doodziek'
Maar Coenegracht werpt niet alleen een steen naar de Reyerslaan. 'Ook het échte Songfestival is ziek. Doodziek', beseft hij. 'Wat een belachelijke, anti-Europese puntentelling was me dat zaterdagavond. 'Ons kent ons': daar draaide het meer dan ooit om. De voorbije jaren bleven 'diehard fans' als André Vermeulen dat nog tegenspreken. Eindelijk geeft hij ons gelijk. Eindelijk geeft ook de VRT toe dat het zo niet verder kan.'
Slotsom: 'de VRT moet nu ingrijpen en over een jaar klaar zijn met een compleet andere selectieprocedure, om in 2010 een liedje én een artiest wellicht richting voormalig Oostblok te sturen.'
'Eurosong had veel zwakke kandidaten'
Ook in De Standaard noteren we een verhaal met een gelijkaardige bottom line. De Vlaamse kwaliteitskrant hanteert een andere teneur dan Het Laatste Nieuws, maar ook hier wordt onomwonden gesteld dat het 'bovenal tijd is om het selectiemechanisme van 'Eurosong' in vraag te stellen'.
'Het systeem met voorrondes en finalerondes levert de VRT hoge kijkcijfers op, maar geen goede kandidaten. Mag de vraag nu even worden gesteld wat belangrijker is?', aldus De Standaard. 'Over de voorrondes kunnen we kort zijn: er zaten veel zwakke kandidaten in die een heel eigen agenda hebben en het publiek had moeite om zich de context van het songfestival in te denken. Wat de VRT ook probeert, onze meest professionele acts steken hier hun nek niet voor uit.'
'Het Oosten neemt wedstrijd serieuzer dan het Westen'
Peter Vantyghem is echter niet helemaal pessimistisch. Uit de resultaten van het jongste Songfestival put hij hoop uit de aanpak van Noorwegen, Portugal en Frankrijk. 'West-Europa moet zoals Portugal tewerk gaan, dat het pathos van zijn fadostijl een ietwat Oosterse touch gaf en het bracht met veel serieux. Of het moet een voorbeeld nemen aan Frankrijk, waar de alternatieve elektronica-artiest Sebastien Tellier tenminste iets eigentijds en tegelijk heel Frans deed. Tellier maakte geen grote brokken, maar kreeg wel punten van twaalf landen.'
Vantyghem is echter niet blind voor het burenstemmen: 'Dat blijft duidelijk aanwezig, maar evengoed bij ons als in het Oosten. De migraties spelen een sterke rol, maar het Oosten blijft het gebeuren in de regel ook ernstiger nemen dan het Westen, zeker in zijn keuze van lied en uitvoerder. Dat moet het Westen ook doen.'
Blijven afgaan of niveau opkrikken
De journalist ziet in De Standaard mogelijkheden voor een Westers machtsblok: 'Betere artiesten sturen en inspelen op de alliantie die kan ontstaan tussen West-Europa (dat met vier automatisch geplaatste landen eigenlijk een flink voordeel krijgt) en de Scandinavische landen. En in toenemende mate ook de Baltische staten, want daar lijkt de openheid voor Westerse popmuziek het grootst.'
Ons land staat volgens Vantyghem voor de keuze: 'Doorgaan zoals we de jongste jaren hebben gewerkt en steevast afgaan - of we nu iets heel origineels of iets heel ruws of iets heel Zweeds sturen; ermee kappen, zoals Oostenrijk dit jaar gedaan heeft; of het niveau opkrikken en meebouwen aan een sterkere tegenstand tegen de grootmachten in het Oosten.'
Kijkcijfers: opportuniteit of obstakel?
Het is in eerste instantie aan de Reyerslaan waar de keuze moet gemaakt worden. Vraag is in hoeverre de kijkcijfers van Eurosong een opportuniteit dan wel een obstakel zullen vormen om in de juiste richting te willen stappen.
Artikel: Raf Van Bedts - Eurosong.be
