Het is maar één van de zinnetjes uit de zogenaamde 'Danneels-tapes'. Een zinnetje dat volgens zijn advocaat uit zijn context is getrokken. 'Danneels wou helemaal niets toedekken, hij heeft enkel getracht te luisteren en mee te denken.'
Maar andere slachtoffers bevestigen de aanpak van Danneels. Linda Opdebeeck is 46 jaar en voorzitster van de werkgroep 'Mensenrechten in De Kerk'. Van haar dertiende tot haar zeventiende werd ze in het college van Oudergem misbruikt door een broeder die haar lessen Frans gaf. Elke week moest ze gemiddeld drie keer naar zijn bureau komen. 'Hij kwam achter me staan en begon aan me te prutsen, ook als ik menstrueerde. Hij waste toen gewoon zijn handen.'
Toen Linda 17 jaar was had ze er genoeg van: 'Ik ben naar hem toegestapt, heb hem vastgepakt en met zijn hoofd tegen de kast geslagen.' Toch duurde het tot in 2000 voor ze met haar verhaal naar buiten durfde te komen. Via priester Rik Devillé kwam haar dossier bij Kardinaal Danneels terecht. 'Maar ik heb van Danneels niks gehoord of gezien. Maar ja, als je de pers nu een beetje volgt, zie je dat ik niet de enige was. Hij stuurt ons gewoon naar de bischoppen of de oversten van de orde, maar die doen ook niets. Danneels is toch onze kerkvader? Hij moet onze slachtoffers toch helpen? Ik voel mij in de steek gelaten door hem', zegt Linda streng.
Priester Norbert Bethune vecht al langer voor de rechten van slachtoffers van misbruik in de kerk. Volgens hem krijgen slachtoffers steeds hetzelfde te horen van Danneels. 'Ik herinner me nog goed dat we tien jaar geleden met twintig slachtoffers van seksueel misbruik naar Danneels gingen. We werden eerst niet ontvangen. Ik heb mijn voet tussen de deur moeten steken om binnen te geraken.'
'Eindelijk binnen was het niet te beschrijven hoe kardinaal Danneels erbij zat. Die man zat daar in een volledige afweerpositie. Hij keek iedereen bitter aan en toen de slachtoffers hun verhaal deden, was hij absoluut niet bereid om te luisteren. Hij maakt van de slachtoffers altijd daders. En afgelopen weekend is duidelijk geworden dat hij nog steeds zo is.'
Katrina 5 jaar later
Op 29 augustus 2005 krijgen de Verenigde Staten de zwaarste orkaan ooit over zich heen. De dijken begeven het en de stad New Orleans loopt bijna volledig onder water. 2000 mensen sterven een verdrinkingsdood, honderdduizenden slaan op de vlucht. Wie achterblijft moet vechten om te overleven. vtm-journalist Thomas Van Hemeledonck was er vijf jaar geleden bij toen Katrina de stad overspoelde. Nu keert hij terug naar New Orleans.
Hij ontmoet er Frans Coppers. Een Vlaming die al 20 jaar als verzekeringsexpert in de Verenigde Staten woont. Hij is één van de mensen die beslist in de stad te blijven na Katrina. Frans barricadeert zijn huis en slaat proviand in. 'Ik had geen wapen. Een dag voor de storm vroeg mijn buurman of ik een revolver had. Hij had er twee, dus hij gaf er mij één. Van een politieagent kreeg ik kogels. Hij was ervan overtuigd dat ik ze nodig zou hebben.' Frans is de enige die in zijn appartementsblok is achtergebleven. Al snel proberen bendes bij zijn buren in te breken.
Net buiten New Orleans gaat Thomas ook op bezoek bij Louis en zijn vrouw Beate. Goede vrienden van Frans die op het nippertje aan de dood zijn ontsnapt. 'We zijn uit het raam van ons huis gesprongen. Dat was aan het wegzinken. Toen hebben we ons vastgeklampt aan een boom. We zaten op een halve meter van een alligator van wel drie meter. We konden zijn adem in onze nek voelen. Maar ook het beest was duidelijk in overlevingsmodus. Het had geen zin om ons op te eten.' Ondertussen heeft het koppel een nieuw huis gebouwd, op een uur rijden van New Orleans, in een hoger gelegen gebied.
Vijf jaar na de ramp wonen er opnieuw 350.000 mensen in New Orleans. Een derde van de inwoners is nooit teruggekeerd. Naar schatting 70.000 huizen staan nog altijd leeg. In het centrum van New Orleans merk je vandaag niets meer van Katrina. Maar in de achterbuurten zijn de sporen van de storm nog altijd pijnlijk duidelijk.
'Telefacts', donderdag 2 september om 22.50 uur op vtm.
